Ako jo niste ?uli za shungu (a vjerujem da jeste), dopustite mi da vam predstavim “slike prolje?a”, pod ?ijim se poetskim imenom ne kriju nikakve romanti?ne i ine ilustracije, ve? vrlo vjerodostojno oslikani prizori japanskog seksualnog ivota. Unaprijed ?u re?i da nemam namjeru stavljati fotke na blog (zbog njihove “osjetljive” prirode, jel’te, i da zatitimo moral nae djece :-P ), tako da ?ete morati odguglati i moda prona?ete togod zanimljivo.
Dakle, da najprije krenemo s (dosadnim) povijesnim uvodom:
Shunga ili japanske erotske ilustracije nastale su u 16. stolje?u, iako su inspiraciju za njihov nastanak potaknule ilustracije iz medicinskih priru?nika iz 14.st. Jo jedan izvor inspiracije bio je i Chou Fang, kineski erotski slikar iz dinastije Tang, koji je imao vrlo zanimljivu praksu preuveli?avanja genitalija koja se tako?er pojavljuje i u shunga ilustracijama. Shunge su sluile kao ilustracije u ljubavnim romanima, priru?nicima za mlade ene i novovjen?ane parove, a bile su i izvor zadovoljstva za one malo starije te sretni talismani za ratnike. Bile su najpopularnije u Edo periodu (1603. – 1867.) nakon ?ega su ih zamijenile erotske fotografije. Posebnost ovih ilustracija jest to apsolutno nita ne ostavljaju mati, a preciznost kojom su prikazani “krasni pejzai” je o?aravaju?a (medicinska preciznost, rekla bih!). Osim uobi?ajene muko-enske kombinacije, imamo jo svakakvih varijacija: od solo-seksa, homoseksualnih parova i orgija pa sve do vrlo, khm, neuobi?ajenih kombinacija tipa hobotnica-ena, mukarac/ena-duh, ena-impotentan mukarac itd.
Sve u svemu, dok su na zapadu izigravali viktorijansku ?ednost, na istoku su raspar?avali erotske ilustracije sve u 16. No, da ne bi bilo zabune: iako shunge, naravno, variraju u kvaliteti (ovisno o umjetniku), ipak se ne smatraju pornografijom ve? umjetni?kim djelima. Zato? Ne pitajte mene. Ja sam samo slu?ajni promatra?. Slu?ajni!